دیروز چهارشنبه 9 تیر در برنامه هفت اقلیم رادیو فرهنگ اتفاق جالبی افتاد. قرار بود درباره طرح جدید معاونت امور سینمایی برای اکران فیلم‌ها صحبت کنم. آقایان مدیر بدجوری دل‌شان هوای دهه 60 کرده و به دنبال همه محدودیت‌ها، قصد دارند وارد حوزه اکران هم بشوند و ابتدای هر سال جدولی اعلام کنند که هر فیلم در چه زمانی و به چه مدت اکران می‌شود. درست مثل دهه 60 و نیمه اول دهه 70. گفتم این بازگشت به عقب است. بخصوص که شرط فراموش شده دیگری را هم می‌حواهند احیا کنند؛ اولویت با فیلم‌هایی است که فرم حضور در جشنواره فجر را پر کنند.
این‌ها را گفتم و بعد آقای علیرضا سجادپور، مدیرکل نظارت و ارزشیابی معاونت امور سینمایی روی خط آمد. البته ایشان حرف‌های من را ظاهرا نشنیده بود. از اول توضیح داد که شرایط اکران نابسامان است و همه شاکی هستند و خلاصه، ما فکر می‌کنیم دولت باید «برخورد حاکمیتی» بکند. وا رفته بودم. منتظر بودم لااقل بگویند قصد ما ورود نیست و می‌خواهیم به خانه سینما کمک کنیم و وظیفه ما خدمت به سینماست و از این قبیل. نه این که راحت و بی رودربایستی گفته شود که می‌خواهیم برخورد از نوع حاکمیتی کنیم. مجری برنامه از من خواست اگر سوالی دارم، از آقای سجادپور بپرسم. گفتم این کار شائبه بازگشت به گذشته را به وجود نمی‌آورد؟ آقای سجادپور کمی تغییر موضع داد که این فقط به لحاظ شکلی به جدول اکران سال‌های گذشته شباهت دارد و محتوایش متفاوت است و از این حرف‌ها. بعد مثالی زد که واقعا باعث انبساط خاطر شد. گفت این تاکتیک ماست. همان‌طور که یک تیم فوتبال، برای گل زدن یک پاس به عقب هم می‌دهد! سوال‌های دیگری پرسیده شد و مدیرکل نظارت جواب‌هایی داد و وقت برنامه به پایان رسید. می‌خواستم یک جمله به آقای سجادپور بگویم که وقتی باقی نبود: تعداد پاس به عقب‌های شما هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود. با این وضعیت به یک‌سوم دفاعی حریف فرضی‌تان هم نمی‌رسید!