از نوجوانی یکی از بزرگ‌ترین سرگرمی‌های من زیرنظر گرفتن واکنش آدم‌ها به همدیگه تو خیابان بوده. بهترین فضا برای این کار خیابان ولی‌عصر حد واصل میدان ولی‌عصر تا تقاطع فاطمیه. مثلا کافیه دختر خانمی که داره تو پیاده‌رو راه می‌ره پاچه شلوارش کمی بالاتر  یا مانتوش تاحدی تنگ‌تر یا روسری‌اش چند سانتیمترعقب‌تر از حد معمول باشه. همجنسان عزیزم چنان با چشم اندام طرف رو می‌خورن که آدم خنده‌ش می‌گیره...
برعکس کافیه یک آقا پسر قدش یک وجب بلندتر یا عرض بازوش کمی بیشتر یا اندازه موهاش چند سانتیمتر طویل‌تر از حد معمول باشه. ناهمجنسان عزیزم چنان با ولع برمی‌گردند و نگاه می‌کنند که آدم می‌تونه رویاهای شیرین‌شون رو وقتی تنها تو رختخواب خوابیدن تصور کنه...
همین امروز دم‌دمای غروب تو خیابان ولی‌عصر به چشم خودم دیدم دختری که از روبه‌رو می‌آمد و دستش تو دست یک پسر بود به یکی از همین ژیگولوها که از کنار من رد می‌شد، با لوندی چشمک زد. بلافاصله به صورت پسری که دستش تو دست دختره بود نگاه کردم. حواسش که نبود هیچ، از پیاده‌روی با اون آکله داشت تو آسمون‌ها سیر می‌کرد.
نتیجه‌گیری: لطفا ازدواج نکنید، دوست دختر یا دوست پسر نگیرید. فقط خودتان را تخلیه کنید!