کوتوله مطبوعاتی...
- دغدغه کار رسانه ای ندارد٬ از اول با قصد دیگری وارد می شود.
- «آویزون» است.
- غوره نشده مویز می شود.
- از شلوار جین و تی شرت می رسد به کت و شلوار سرمه ای٬ مخصوص مدیران نظام.
- ریا می کند.
- مجیزگوی بالادست است.
- خوراکش ارتباط ایجاد کردن غیر رسمی برای رسیدن به منصب غیرمطبوعاتی است.
- اهل باند و حلقه و گروه فشار رسانه ای است.
- به راحتی خودش و قلمش و حرفه اش را می شود خرید.
- سفسطه می کند.
- در عین بی سوادی تظاهر به سواد می کند.
- زیرآب می زند.
- حرمت نگه نمی دارد.
- گوشی موبایلش را زود به زود عوض می کند.
- با یک دست چند هندوانه برمی دارد.
- دم انتخابات که شد٬ این نامزد یا آن نامزد٬ فرقی ندارد. وارد یکی از ستادهای تبلیغاتی می شود. بعد از انتخابات اگر نامزد موردنظر پیروز شد٬ برای یک پُست کوچولو له له می زند و اگر نامزد موردنظر پیروز نشد٬ به کل فعالیت انتخاباتی اش را منکر می شود.
- می پیچاند.
- از «در خدمتم» زیاد استفاده می کند.
- با هر منبع قدرت و ثروتی از هر جناح و خط فکری می لاسد.
- حرمت موی سپید و پیشکسوت را نگه نمی دارد.
- ...
در یک کلام٬ کوتوله مطبوعاتی ارزش این را که پهن بارش کنی ندارد...