از این روزهای آخر سال متنفرم. از بوی بهار، از شکوفه زدن شاخه‌ها، از خرید آخر سال، از خانه تکانی، از ترافیک، از بوی عیدی، از بوی توپ، از صدای ناله گربه‌ها، از مسافرت پیش رو، از تعطیلات مزخرف، از فیلم‌های تکه‌پاره تلویزیون، از عید دیدنی، از لباس‌های نوی این مترسک‌های متحرک توی خیابان‌ها... از همه چیز، همه چیز متنفرم.
واقعا چرا باید هر دوازده ماه یک بار همه چیز برگردد به نقطه صفر؟