این پوستر مسابقه بهترین فیلم به انتخاب تماشاگران در پنجاه‌ونهمين جشنواره فيلم لوكارنو، يكي از بهترين پوسترهايي است كه در اين چند سال ديده‌ام و حتي از پوستر اصلي جشنواره هم بهتر است. يوزپلنگ به عنوان نماد لوكارنو به بهترين شكل در پوستر جا گرفته و تفاوتش با پسزمينه علاوه بر آن كه به لحاظ زيبايي‌شناسي به بهترين شكل اجرا شده، خيلي هم كاربردي است.
از نظر محتوا هم طراح خوش‌قريحه به بهترين شكل جذابيت جشنواره را القا مي‌كند؛ نه تنها پاي يوزپلنگ را براي تماشاي فيلم به ميدان پياتزاگرانده باز كرده، بلكه مردم محو در جادوي سينما متوجه حضور حيوان وحشي در ميان خود نيستند.
جشنواره لوكارنو كه هميشه براي سينماي ايران خوش‌يمن بوده، امروز دهه پنجم عمرش را تمام مي‌كند و سال بعد شصت ساله مي‌شود. احتمالا تا چند دقيقه ديگر خبر موفقيت سينماي ايران در اين رويداد منتشر مي‌شود و رسانه‌هاي وطني باز بادي در گلو مي‌اندازند و در باب اقبال جهاني به هنر ايراني بيانيه‌هاي قرا صادر مي‌كنند.
شخصا ترجيح مي‌دهم از لوكارنوي پنجاه‌ونهم همين پوستر درجه يك را در حافظه نگه دارم...