در این روزهای سیاه ِ دلهره و ابهام شاید دیدن سریال 24 کم از خودزنی نداشته باشد. وقتی گمشده این روزهای ما در زندگی جمعی و شخصی «اعتماد» است، دیدن تنهایی جک باور که در شبکه پیچیده‌ای از طرح و توطئه دست و پا می‌زند و هیچ‌کس را برای اعتماد کردن نمی‌یابد، چیزی جز یاس همره نمی‌آورد. حتی اگر جک آخرش پیروز شود. پیروزی و نجات او و دخترش در پایان فصل اول سریال از منطق درام پیروی می‌کند. منطق زندگی، لزوما پیروزی قهرمان نیست.
رفیق عزیزی توصیه کرده نوشتن درباره سریال با دیدن یک فصل نمی‌تواند حق مطلب را ادا کند. قطعا حق با اوست. نوشتن بماند برای بعد. فقط این که دیدن 24، حالا، در این نقطه از جهان مثل کندن روی زخم است؛ درد و لذت با هم.