گفتا سر چه داري کز سر خبر نداري
گفتم بر آستانت دارم سر گدایی

گفتا به دلربایي ما را چگونه ديدي
گفتم چو خرمني گل در بزم دلربایی

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد
گـفـتا اگر بدانی هم اوت رهـبر آید

گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت
گـفـتا تو بـندگی کن کو بنده پرور آید